Egzema: jak złagodzić uporczywe swędzenie?Egzema może przybierać różne formy. Choć jest schorzeniem powszechnym, jej dokładne przyczyny wciąż nie są w pełni poznane. Poniżej wyjaśniamy, co może sprzyjać jej rozwojowi, jakie są najczęstsze rodzaje egzemy oraz jakie metody pomagają łagodzić objawy. Co powoduje egzemę? Jedna z najczęściej przywoływanych teorii mówi o nieprawidłowej reakcji układu odpornościowego. Skóra reaguje nadmiernie na określone substancje, na przykład zawarte w odzieży, detergentach, roślinach czy żywności. Istotną rolę odgrywa również osłabienie bariery ochronnej skóry. Gdy jest ona zaburzona, może to wpływać na rozwój, czas trwania oraz nasilenie objawów. Znaczenie mają także czynniki genetyczne oraz stres. Jakie są rodzaje egzemy? Atopowe zapalenie skóry (egzema atopowa) Cięższa postać, której głównym objawem jest silny, uporczywy świąd oraz podrażnienie. Skóra staje się szorstka, podrażniona i bardziej podatna na infekcje. Alergiczna egzema kontaktowa Występuje, gdy układ odpornościowy reaguje nadwrażliwie na kontakt z konkretną substancją. Skutkiem jest reakcja alergiczna i stan zapalny. Zapalenie skóry powiek Odmiana egzemy kontaktowej obejmująca okolice powiek. Objawia się zaczerwienieniem o niewielkim lub umiarkowanym nasileniu, łuszczeniem, świądem i obrzękiem. Częściej dotyczy kobiet stosujących określone kosmetyki do makijażu, lakiery do paznokci lub produkty do stylizacji włosów. Egzema łojotokowa Często pojawia się przy osłabionej odporności i ma tendencję do nawrotów. Najczęściej obejmuje skórę głowy, gdzie może przypominać łupież. Może również występować na twarzy, uszach i klatce piersiowej. Skóra staje się zaczerwieniona i łuszcząca. Egzema pieniążkowata Najczęściej pojawia się na nogach w postaci okrągłych, różowo-czerwonych zmian przypominających monety. W przypadku obecności strupków mogą przybierać pomarańczowy odcień. Występuje głównie u dziewcząt w okresie dojrzewania oraz u kobiet między 50. a 60. rokiem życia. Jak leczyć egzemę? Egzemy nie da się całkowicie wyleczyć, jednak dostępne metody pomagają zmniejszyć objawy i poprawić komfort skóry. Oto lista najbardziej znanych: Delikatna, skuteczna pielęgnacja Bez substancji zapachowych i barwników. Warto wybierać produkty bogate w przeciwutleniacze oraz składniki wzmacniające i kojące barierę ochronną skóry. W ofercie Paula’s Choice dostępne są produkty odpowiednie dla skóry skłonnej do egzemy takie jak cleansery, toniki i kremy, z SPF i bez SPF. Można je stosować równolegle z lekami przepisanymi przez lekarza. Stosuj miejscowe steroidy Najczęściej stosowanym leczeniem są kremy z kortyzonem przepisane przez lekarza. Działają przeciwzapalnie i pozwalają szybko opanować wiele postaci egzemy. Sterydy doustne Jeśli leczenie miejscowe nie przynosi efektów, lekarz może rozważyć terapię doustną. Ze względu na możliwe działania niepożądane wymaga ona ścisłej kontroli medycznej. Fototerapia Pod nadzorem lekarza światło UVA lub UVB może zmniejszać objawy przewlekłej, ciężkiej egzemy. Czasem stosuje się je w połączeniu z lekiem Psoralen. Należy jednak pamiętać o ryzyku przyspieszonego starzenia skóry oraz zwiększonym ryzyku nowotworów skóry, podobnym do nadmiernej ekspozycji na słońce. Metody alternatywne, które bywają rozważane Picie herbaty oolong, samodzielnie lub jako uzupełnienie terapii Stosowanie oleju z wiesiołka i ogórecznika na zmienione miejsca Zawierają kwas gamma-linolenowy i mogą zmniejszać objawy egzemy. Eliminacja wybranych grup produktów spożywczych, takich jak nabiał, gluten, żywność przetworzona czy orzechy Źródła: Dermatologic Therapy, wrzesień 2004, s. 264; Pediatrics, styczeń 2006, s. 118-128; Current Medical Research and Opinion, listopad 2005, s. 1735-1739; British Journal of Community Nursing, październik 2005, s. 453-456; Homeopathy, październik 2005, s. 215-221; Pediatric Allergy and Immunology, wrzesień 2005, s. 527-533; American Journal of Clinical Dermatology, czerwiec 2005, s. 203-213; Journal of Dermatology, maj 2005, s. 346-353; British Journal of Dermatology, czerwiec 2005, s. 1193-1198; Skin Pharmacology and Physiology, maj-czerwiec 2005, s. 103-114; Archives of Dermatology, grudzień 2004, s. 1463-1466; oraz The Skin Sourcebook, Alan S. Boyd, M.D., 1998, s. 45-62.